Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 7

Terug naar hoofd pagina

Vervolg Noord en Oost Eurapa

Terug naar hoofd pagina

We rijden ook door naar Narva-Joesuu: in het verleden een badplaats voor de Russische chic. We overnachten bij een hotel tussen Aa en Saka. Er is een toren ,van waaruit vroeger door de Sovjets de zee in de gaten werd gehouden. Omdat het een hele afdaling is naar het strand, is een brug aangelegd om het gemakkelijker te maken.

Toen we wakker werden , regende het. We rijden vandaag naar een meer, dat de grens vormt met Rusland. Hier zijn dorpjes waar veel Russische vluchtelingen wonen. Nu Estland bij de EU hoort wordt ook hier veel gebouwd en gerenoveerd.We rijden door Tartu, best een grote stad. Ongeveer 8 kilometer buiten de stad vinden we een camping. Het is een parkachtig terrein. Er is een vijver met nep zwanen. En in de tuin van de eigenaren staan ook nep dieren . In een hok zit een grote waakhond aan een ketting.

De uitkijktoren De trap naar het strand

Van Tartu gaan we de volgende dag naar Parnu. Onderweg zien we in dorpjes mooie houtsnijwerken. Het zijn boomstammen, die nog geworteld zijn. We zien ook een kerk met mooie koepels.

We rijden verder. In Viljandi is veel te zien. We parkeren bij de VVV en gaan in de buurt de bezienswaardigheden bekijken. Er is een park, waarin een touwbrug die je naar de ruine van het kasteel van Viljandi brengt. De stad is vooral bekend door de houten huizen in allerlei bouwstijlen.We rijden verder naar de eindbestemming van vandaag. In Parnu moeten we wel even de weg vragen.Het blijkt dat we een bord over het hoofd hebben gezien. De camping is een kaal terrein. Maar er is wel goed sanitair en een restaurantje. Je kunt ook internetten, dus het thuisfront even gemaild. Kees is nog even naar het stadje geweest. Dat is op loopafstand: 1 kilometer.De andere dag gaan we langs de kust en zo komen we in Letland.

Een beer gesneden uit een boomstam De koepelkerk

Houten huizen in Viljandi

De touwbrug

We willen langs de kust blijven rijden, maar dat lukt niet: er is een nieuwe weg aangelegd. Zo komen we in Riga. Gevraagd, waar de stadscamping is . Het is hier zo druk, dat we een taxichauffeur hebben gevraagd voor ons uit te rijden. De camping is eigenlijk een gewoon parkeerterrein, maar alles is er. Na de lunch gaan we met zijn drieen naar de stad ter orientatie.

Er is op een groot plein een podium opgezet voor een koren festival. Je ziet allerlei nationaliteiten in klederdracht door de stad lopen. Er zal ook een Amsterdams koor optreden. De uitvoering begint pas om 18.00 uur. Kees gaat na het eten nog wel op de fiets ernaar toe .

De andere dag gaan we de oude stad bezoeken. Ayla blijft in de camper. Om in de stad te komen, moet je een hoge brug over. Het verkeer raast je voorbij en je moet ook oppassen dat je niet door fietsers ondersteboven wordt gereden ! Aan het eind van de brug ben je gelijk in de stad.We lopen vandaag eerst langs het water. Daar zien we een beeld van Christopher. Het verhaal wil, dat hij een kind van de overkant van de rivier heeft gehaald en al wadend door het water het kind in veiligheid heeft gebracht. Maar het kind werd steeds zwaarder. De andere morgen vindt hij goud onder zijn kussen en heeft met dat geld veel goeds gedaan.Er is in Riga een grote overdekte markt. Het schijnt de grootste van Europa te zijn. De kramen zijn opgesteld in hangars uit de Eerste Wereldoorlog. Er is een hal met alleen maar vlees, een met groente en fruit , een met vis enz. Er is ook een gedeelte buiten. Het geheel is best indrukwekkend.

Na de markt bezoeken we verschillende kerken: de Sint Pieter kerk en de Johanneskerk. Later ook de dom. Ook heel mooi vinden we het Letse vrijheidsbeeld. Het is gemaakt in 1953 om de 15-jarige onafhankelijkheid van Letland te herdenken. Het stelt een vrouw voor die 3 sterren omhoog houdt. Die symboliseren de 3 historische regio van Letland: Kurzeme, Vidzeme en Latgale. Op de sokkel staat: Tevzemei un Brivibai en dat betekent: Voor Vaderland en Vrijheid. Nadat we heerlijk gegeten hebben in een sushi/grillrestaurant gaan we terug naar de camper. We kopen WIFI en ik kan iedeeen weer eens mailen

De hal waar vlees wordt verkocht

De tocht over de brug Een van de vele kerken Het vrijheidsbeeld

In de gang bij de dom

Na de koffie doen we de volgende dag eerst inkopen in de supermarkt bij de brug.Daarna gaan we op weg naar Jurmalal. In Ventspils is een camping, maar die ziet er erg duur uit en is bovendien in een bos. We rijden door over de P108 en de P111. Onderweg uitgekeken naar geschikte plaatsen om te overnachten. Dat vinden we bij Liepaja.Het is inmiddels vrijdag 11 juli geworden. Vandaag gaan we weer een grens over: die met Litouwen. We moeten natuurlijk weer zien aan geld te komen. Gezocht naar een bank en uiteindelijk in Palanga een mogelijkheid tot pinnen gevonden. We kunnen met een gerust hart verder. In Kleipeda gaan we naar de supermarkt. Dan op zoek naar wegnummer 167. Die brengt je naar de landtong, waarop een nationaal park gelegen is . Op de helft van de landtong begint Rusland. Het is heel moeilijk te vinden. Later bleek, dat je met een pont over moet om er te komen !

Om het nationaal park binnen te mogen moest je ook nog een kaartje kopen: 14,30 euro. We rijden tot het einde van Litouwen, tot aan de Russische grens dus. Ik vraag nog of we ter plaatse een visum kunnen kopen, maar dat kan dus hier ook niet.De enige camping hier ligt onder de bomen en is nogal duur. We rijden terug naar de pont en overnachten op het parkeerterrein er tegenover.

Week 7

We zijn lekker vroeg overgevaren. We nemen de weg naar Plunge. Vandaar de A4 op richting Siauliai. Ten noordoosten van de stad zijn 100.000-den kruisen te zien. Het is een herinnering aan de jarenlange onderdrkking door Rusland. De Russen hebben de berg drie maal met de grond gelijk gemaakt. Nu is het een bedevaartsoord. Mensen die pas een baby hebben komen hier een kruis ophangen om te vragen om bescherming voor de kleine. Ook hebben we bruidsparen gezien.

Vandaar besluiten we naar Vilnius te gaan. Het is best ver, maar er is een brede snelweg aangelegd: A2/E272. De camping in Vilnius gevonden. D televisiemast is een goed baken. Je zou het hier geen camping noemen. Het is een groot parkeerterrein bij een evenementenhal . Maar er is goed sanitair en ik kan de was doen,want er zijn een wasmachine en een droger.Kees gaat op de fiets de stad verkennen. Tenminste dat wil hij, maar de wegen naar de stad zijn opgebroken. Het is heel lastig om veilig de stad te bereiken. Morgen gaan we met de bus.De bus is een trolleybus. Het is nog een heel ritje Als we er zijn moeten we ook nog een eindje lopen.We bezoeken weer heel veel kerken, waaonder de dom. Het is benauwd weer vandaag.Voor we terug gaan naar de camper, drinken we een biertje op een terras en eten boeuf stroganoff.

De toren van de dom De mensen gaan ter communie Nog 2 kerken

Terug op de camping krijgen we een zware onweersbui te verduren met een paar erg harde knallen.Maandag 14 juli komen we aan in Polen. Maar eerst moeten we nog wat wegwerkzaamheden meemaken.Op 51 kilometer buiten Vilnius is er een omleiding. De weg gaat dwars door de bossen.Het is zand en grind. Er zijn diepe kuilen en omdat het natuurlijk ook hier geregend heeft staan de kuilen en gleuven vol water. De omleiding is ongeveer 20 kilometer lang! Je rijdt in een lange sliert auto's in ganzenpas. Je wordt doorelkaar geschud. De camper ziet er aan het eind niet uit !We gaan op zoek naar een camping. We zien een bord langs de weg.Wij blij ! We rijden het weggetje in en vinden aan het eind een oud zootje. Het is misschien ooit een camping geweest ?Eindelijk vinden we in Polen een camping. We blijven vooraan staan, omdat het bij het water nogal drassig is. Naast de camper is een waakhondenhok met 2 Duitse herders.Als we wakker worden is de poort nog dicht. Dus gaan we eerst maar ontbijten.De voorbanden van de camper zijn aan vervanging toe. Dus op zoek naar een bandenspecialist. Dat lukt in Augustow. Na 2 keer vragen, komen we in een klein bedrijfje waar ze ons kunnen helpen. Na een half uurtje hebben we andere, bredere banden en kunnen we verder.Onderweg zien we veel ooievaars. In weilanden en langs de weg, maar ook op nesten. Sommige hebben jongen.We slapen die nacht op een camping in Firlej.Vroeg op, want we waren vroeg gaan slapen. Na de koffie om 7.00 uur vertrokken. Onderweg ontbeten en boodschappen gedaan . Kees heeft in Lagow zijn haar laten knippen . Zo kwamen we op de grote weg: de E77. Naar Krakow toe wordt het steeds drukker.Weer een campingbord gevolgd, maar weer geen camping ! Met behulp van de Tom-Tom een camping gevonden. Een heel gedoe om in te schrijven: je pasje inleveren, dan betalen en dan krijg je je pasje weer terug. Je moet van het ene loket naar het andere. De camping is een groot grasveld. Het sanitair is boven en dat is een hele klim. Kortom: het valt wat tegen en zeker de prijs: 22,52 euro.De andere dag gaan we eerst naar Auschwitz. We zijn daar al eerder geweest, maar lang geleden.Het is nog steeds indrukwekkend en beklemmend. Vooral Birkenau, het vernietigingskamp. Aan het eind van de oorlog hebben de Duitsers de gaskamers vernietigd om zo te proberen het gebeurde te verbergen.Bij het museum Auschwitz is het erg commercieel: een pizzeria, een soort MacDonalds, een internet cafe en een hotel.De tentoongestelde goederen maakten weer wel veel indruk: de brillen, koffers, haarborstels en kammen.

De toegangspoort met de treinrails De barakken Verwoeste gaskamers

Vervolg Noord en Oost Eurapa