Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 5

De weg naar boven over los zittende stenen Het gat in de berg

Daarna zijn we doorgereden naar de volgende pont. Die brengt je van Horn naar Anddalsvagen. Deze overtocht duurt even lang als de vorige, maar is 2 keer zo duur ?!Aan de overkant is er maar 1 weg. We vinden een overnachtingsplek achter een keukenshowroom. Je betaalt weer door het verschuldigde bedrag in een envelopje te doen. Hier kwam 's avonds iemand controleren of iedereen betaald had. Kees kan hier vissen en dat doet hij dan ook. Een Duitse visser heeft flink wat gevangen. Dus er is hoop. Eten we vanavond verse vis ? Maar nee het wil niet lukken, dus eten we maar iets uit de voorraad.

Een kijkje door het gat

De andere morgen moeten we lang wachten op de pont, die ons naar het volgende eiland zal brengen.

We moeten 1 uur en 15 minuten wachten ! We wandelen wat rond en ontbijten. Eenmaal aan boord zijn we binnen het uur in Tjotta. De natuur is weer beeldschoon: bergen, laagland, meren, watervallen, dorpjes en af en toe sneeuw. De volgende pont gaat van Levang naar Nesna. Aan de overkant verder over de 17. We komen weer door tunneltjes. Soms zijn ze erg smal. Ze hebben een gemiddelde lengte van 2 a 3 kilometer. We varen ook nog over van Kilboghmn naar Jektvika. In de haven moeten we wachten, de pont is net weg . We kopen fish and chips: de chips zijn voor ons, maar de fish is beter voor Ayla !

De visser vist !

Op deze overtocht passeren we de Noordpoolcirkel. Op een rots staat een wereldbol die de juiste plaats aangeeft.

Uitzicht vanaf de pont De haven van Kilboghmn

Aan de overkant een ruig landschap en gelijk 11 % omhoog. Later wordt de omgeving wat vriendelijker. We komen langs 2 goede camperplekken, maar besluiten de volgende overtocht ook nog te maken. Als we bij de haven komen, blijkt dat we weer lang zullen moeten wachten. Dus zetten we de camper op een parkeerterreintje vlak bij de pont . We kijken voetbal. Later varen we toch maar over. Waarom ? Er staan 4 blauwe zwaailichten op de hoeken van het parkeerterrein. Kees is er niet gerust op. Denkt dat het mogelijk een landingsplaats is voor helikopters.Gelukkig vinden we aan de overkant snel een goed plekje: aan een meer met uitzicht op een gletsjer.De andere morgen zijn we weer vroeg wakker. Lekker eerst koffie drinken en dan weer verder.

De Noordpoolcirkel

Je kunt Noorwegen gerust het land van de tunnels noemen. We komen er weer veel tegen. In de eerste tunnel zijn ze aan het werk. Dan moet je wachten op een auto, die voor de "stoet"uitrijdt: de ledebil. Ornes is een drukke levendige stad met een jachthaven, restaurants, veel winkels en een ferry. En weer verder langs vergezichten, meren en fjorden en door tunnels.Zo komen we bij de brug van Saltstraumen. Er is een camperplek onder de brug.Het is hier ook een bezienswaardigheid: door een groot verschil tussen eb en vloed worden enorme watermassa's door een smalle fjordopening geperst en daardoor ontstaan enorme draaikolken. Het viel ons wat tegen, maar misschien hebben we niet op het juiste moment gekeken.Kees kan hier ook weer vissen. Maar vis vangen ? Nee dus !

De andere dag gaan we naar Bodo, want we varen over naar de Lofoten. Als we in de haven van Bodo aankomen,staat er een lange rij te wachten . Het meisje dat de tickets verkoopt, betwijfelt of we mee kunnen. We hopen van wel, want de volgende pont vaart pas om 18.00 uur en het is nu 10.00 uur . En ja hoor: we kunnen mee. We worden in het allerlaatste hoekje van het autodek gepropt Dat vergt heel wat stuurmanskunst. Maar laat dat maar aan Kees over.

Na 3 uur zijn we aan de overkant. Van de boot linksaf naar A, onder een klein tunneltje door en daar is de parking waar je mag overnachten. Er is ook een openlucht museum. Met oude vissers huisjes, een levertraan"fabriek", een bakkerij en een kleine supermarkt.

De botenloods De smidse In een vissershuis

Je kunt er ook levertraan proeven. Dat hebben we niet gedaan: de herinnering aan onze kindertijd en de lucht die er hing waren voldoende ! We hebben wel een flesje levertraan gekocht.Je ziet hier ook veel stellages met stokvis. Een vormde een soort tunnel .We zagen in het dorp ook broedende meeuwen tegen de gevel van een huis.Bij de bakker hebben een brood gekocht en nog wat kleine boodschappen bij de supermarkt.

Levertraan

De stokvis hangt te drogen Broedende meeuwen

Donderdag 19 juni is het weer een prachtige dag. Volop zon en een lekkere temperatuur. Na de koffie rijden we weg. In Sorvagen zien we de eerste "rorbuer". Dat zijn oorspronkelijk eenvoudige vissershutten op palen in het water. De vissers sloegen daarin hun materiaal op en overnachtten er soms. Nu worden de meeste verhuurd aan toeristen.Even voorbij Ramberg is een kerk die is gebouwd uit wrakhout. Het kerkje staat vrijwel alleen in een verlaten landschap.Toen wij zaten te eten, kwamen er 2 bussen met toeristen. De meeste mensen gingen echter niet naar de kerk, maar naar het toilet, dat beschikbaar was in de kosters woning.

Het kerkje dat gebouwd is uit wrakhout.

De preekstoel

Bij Borg is een Vikingmuseum. Het huis is 83 meter lang en 9 meter hoog

Na wat omzwervingen via Vonheim en Kvalnes naar Solvaer. Daar is een camping: Hammerstad Sjohuscamping. Hij ligt aan de ingang van een fjord. Kees kan hier in de buurt ook vissen. De vrouw van de eigenaar doet mijn was voor 9 euro. Ik krijg het schoon, droog en opgevouwen terug ! Prima geregeld !We blijven hier 2 nachten. We houden een rustdag: camper opruimen, beetje lezen, beetje puzzelen. Kees gaat weer vissen en vangt weer niets.In de loop van de dag verandert het weer. het gaat regenen. Kees neemt Ayla mee voor een wandelingetje over de rotsen. Ze loopt braaf mee, maar als ze een visgraat vindt, keert ze om, jumpt over de stenen en als ze vaste grond onder de pootjes voelt spurt ze naar de camper.'s Avonds krijgen we een concert van een doedelzakspeler. Hij staat op een steiger.

De camping in Solvaer De doedelzakspeler

Terug hoofd pagina

vervolg Noord en Oost Europa

Terug naar hoofd pagina

Vervolg noord en Oost Europa

Week 4

Als we de volgende morgen verder trekken, is het rustig op de weg. Het is zaterdag. Bij Bogen verlaten we de E10 en gaan de E6 op. Zo komen we op de afslag naar de Polar Zoo . Je mag daar overnachten op de parkeerplaats. Dat kost 85 Nok. We rijden 's avonds na de voetbalwedstrijd, die Nederland verloor, om 23.10 uur weg. De zon schijnt nog volop. Na ongeveer 70 kilometer stoppen we op een parkeerterrein in een bos. De volgende dag moeten we 2 keer een hoogte overbruggen. Er is sneeuw en mist. Ook is de weg opgebroken over een afstand van 8 kilometer. Daar rijdt je over kiezelstenen en er zitten grote kuilen in de weg. Dit is wel de E6, een van de hoofdwegen !22 kilometer voor Alta stoppen we. 's Maandags rijden we niet vroeg weg. Gelukkig wordt het snel droog en komt de zon tevoorschijn. We volgen de E6 verder. De weg slingert nogal en al snel zitten we weer in de sneeuw. Bij Skaldi nemen we weg 94. De weg naar Hammerfest, de noordelijkste stad ter wereld. Het is een middelgrote moderne stad. We hebben er wat rondgereden en zijn toen verder gegaan. Onderweg zien we rendieren.

We vinden vandaag een overnachtings plaats aan de E6 bij een meer ter hoogte van Veinesjorda. Als we de andere dag vertrekken is het een beetje mistig in de fjorden. Tijdens het ontbijt in een van de fjorden, zien we steeds een vin boven het water uit omen. Is dat een vinvis ? Via de weg 98 en de E6-E75 komen we op de weg langs de Varangerfjorden. Via Vadso en Vardo naar "het eind van de wereld": Hamningberg. Het is een kleine plaats. We hebben er wat rondgelopen en koffie gedronken met wafels erbij. Heerlijk !De weg hiernaartoe is heel bijzonder: De rotsvormen lijken door de mens gemaak. Ze staan netjes in het "gelid" De weg is af en toe erg smal, heeft bochten en gaat omhoog en omlaag. Dan ben je blij dat er geen tegenliggers zijn.

Hier kun je koffie drinken met wafels erbij