Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 46

Veel mensen uit de omgeving gaan vissen op het meer. Ze laten hier hun bootjes te water . Er wordt gevist op forel. Wij krijgen van een paar heel vriendelijke mensen 4 forellen om te grillen.Het water van het meer is zo schoon, je kunt het drinken ! Wij zetten de andere morgen koffie met water uit het meer.Eerst naar Orvika om boodschappen te doen en dan verder over de 17. We komen langs een gedenkteken van een onderzeeer, die in de Tweede Wereldoorlog hier is vergaan: alle 107 opvarenden zijn omgekomen. We zien een schip van de Hurtigrute varen. Het is net vertrokken uit Ornes.In de 2e tunnel na Glomfjord is een afslag naar een waterval en een salpeter- en ammoniakfabriek. Dan volgt weer een lange tunnel van wel 8 km. lang naar Kilvika. En dan zien we de gletsjer. Aan de kant van de weg is een parking bij een informatiekantoor. Daar mag je ook overnachten. Je kunt de gletsjer heel goed zien aan de overkant. Vanaf de parking gaat een weg naar beneden van ongeveer 400 meter naar het voetveer. Dat brengt je naar de overkant, dan loop je nog 3 km. en dan ben je bij het begin van de gletsjer. Kees onderneemt de tocht. Je bent er zeker een uurtje of 4 mee doende. De Svartisen is een uitgestrekt gletsjerveld van zo'n 400 vierkante kilometer en daarmee de 2e grootste van Noorwegen

Het gedenkteken Het voetveer naar de gletsjer De gletsjertong.

De volgende dag varen we 3 keer over. Eerst van Foroy naar Agskardet. De volgende is Jektvik- Kilboghamn. Op deze overtocht passeren we weer de poolcirkel. We willen eigenlijk wel op dit eiland blijven, maar we hebben geen boodschappen en morgen is het zondag. Dus naar de supermarkt in Nesna en dan over naar Levang.Op dit eiland zien we een kerkje in Alstahaug. Bij een Noors-Russische oorlogsbegraafplaats in de buurt van Tjotta blijven we overnachten. De parking bij de ferryhaven is niet naar ons zin. Om 8.15 uur de andere morgen varen we over naar Forvik. Op dit eiland is een officiele camperplek achter een keukenshowroom. Het weer is heel slecht: regen, harde wind en 's avonds een flinke onweersbui. Je kunt hier goed vissen, maar vanwege het slechte weer komt dat er niet van.Dan op maandag 11 juli varen we nog 2 keer over. Van Anddelsvag naar Horn en nog een keer van Vennesund naar Holm. De kortste van de 6 keer duurde 10 minuten, er waren er ook 2 van 60 minuten. We gaan door naar Steinkjer, dat is ook het eind van de 17. Je komt weer op de E6 uit. Hier komen we op een groot plein bij grote supermarkten. De man in het info-kantoor bevestigt dat we kunnen blijven staan, ook 's nachts.

De camper op de parking

De 1e pont Met deze stuurman gaan Het kerkje in Alstahaug Daar is Levang we de poolcirkel over

Vevelstad Steinkjer

De andere morgen zien we op weg naar Trondheim een parkeerplek aan de E6 met mooi uitzicht. De camperplek in Trondheim is gemakkelijk te vinden. die is bij de atletiekbaan, de lichtmasten steken boven de stad uit. Over de voetgangersbrug loop je heel snel naar het centrum en de kathedraal. We gaan we eerst naar de kathedraal. De gevel is indrukwekkend met beelden van de apostelen, Christus, evangelisten en meer bijbelse figuren. Het interieur is ook mooi, maar donker.

Er mag niet worden gefotografeerd. Verder zijn ook de kroonjuwelen het bezichtigen waard, maar ook hier weer het fotoverbod. Jammer ! Er is ook een klein oorlogsmuseum. Dan gaan we naar de "Onze Lieve Vrouwenkerk " Een kerk voor allen. Drugsverslaafden, alcoholisten en andere outsiders zijn hier ook welkom. De haven heeft mooie oude woningen, die op palen zijn gebouwd. Een andere bezienswaardigheid is de roodgeschilderde houten brug over de Nidelva.Terug in de camper is het heel wat te zien op het atletiekterrein: joggers, kogelstoters, hoogspringers en de training van een groepje jonge mensen.

Kees op de brug De kathedraal Een foto van een foto De rode brug

De huizen aan de haven Training

De andere dag gaan we de Atlantische route rijden. Dan moeten we eerst naar Kristiansund door een tuunel van 6 km. met tol. Dan een tunnel naar het eiland: 5 km. met tol .De Atlantische route is mooi, maar we hebben al zoveel mooiers gezien. Middenin de route een aantal bruggen en dammen die de eilandjes verbinden. Dat is een knap bouwwerk. Aan het eind van de route weer een tunnel met tol. Deze is 2,5 km. lang.Zo komen we in Molde op een zanderig parkeerterrein bij

een strandje. De plaatselijke bevolking geniet hier van het mooie weer. We blijven 2 nachtjes.Dan gaan we weer verder naar Andalsnes. Je kunt staan aan de kade. De winkels en het centrum zijn vlakbij. Het is een levendig stadje. Dat wordt de volgende dag nog drukker: er meert een cruise-schip aan. Er komen duizenden mensen van boord. Ze worden verder vervoerd met bussen naar bezienswaardigheden in de buurt: de Trollenweg, Geiranger, Molde, Alesund enz. Het is zaterdag en heel gezellig in het stadje; er is muziek op het pleintje. Ook hier wordt weer veel gevist en veel gevangen. De Duitse camperaars die hier ook weer neerstrijken vangen een emmer vol haring, daarvan gaan ze frikadellen maken ! Als het schip: de Costa Deliciosa, 's morgens vertrekt, toetert hij luid en vele passagiers zwaaien naar de mensen op de kant.

De Atlantische route Het strand in Molde De overtocht naar Alarnes

De treinkapel in Andalsnes Een levensgrote trol Gezicht op het stadje De Costa Deliciosa

Andalsnes was een fijne plek om te zijn, maar we moeten verder. We rijden vandaag de Trollenweg. Het is de bekendste weg van Noorwegen. Het is een slingerroute met 11 haarspeldbochten, soms een stijgingspercentage van 8 %. Boven ziet men de toppen van "de koningin, de koning en de bisschop ". In de winter is deze weg gesloten. Hij gaat pas open in mei.De afdaling is rustiger. We komen nog een waterval tegen in een kloof: Gudbrandjuvet. In de buurt van Vallal zijn veel aardbeienvelden. We komen een groepje plukkers tegen.In Vallal overnachten we bij de VVV. Onze Duitse camperaars komen ook hier, ze brengen ons 's avonds haringfrikadellen: Ayla smult ervan !We moeten de andere dag weer overvaren naar Eidsdal. Dan beginnen al snel de haarspeldbochten weer. Helaas is het mistig, Kees kan geen goede foto's maken van een mooi uitzichtpunt. Ook foto's van de "seven sisters "bij Geiranger is vanwege de laaghangende bewolking niet mogelijk.In het fjord bij Geiranger ligt het cruise-schip: Queen Elisabeth. Deze plaats heeft maar 240 inwoners, het leeft bijna geheel van het toerisme. Ieder jaar komen zo'n 700.000 toeristen naar hier.Net na stadje gaat het direct weer de hoogte in. Deze keer moeten er 22 haarspeldbochten worden genomen.Het is een heel avontuur. Aan het eind van deze weg ( de 63 ) kom je uit op de 15. Rechtsaf is een tunnel, linksaf rijd je in de richting van Lom. Dat laatste doen wij.

Trollstigen Gudbrandjuvet Aardbeienplukkers Weg nr. 63

Over naar Eidsdal Laaghangende wolken De Queen Elisabeth De passagiers gaan van boord in reddingsboten

We gaan omhog Een mooie waterval

Kees neemt foto's van het stavkirkje in Lom. We doen boodschappen en gaan de 55 op. Na een aantal kilometers klimmen we omhoog naar de sneeuw.We stoppen bij een uitkijkpunt. Er is water en een toilet en je hebt uitzicht op een gletsjer. Het is een mooie plek. Het was vannacht niet koud, maar 's morgens toch even de kachel aan. Als we weer vertrekken is het nog lekker rustig op de weg. We komen dalend wel weer wat haarspeldbochten tegen en een vosje.

Onderweg gaan we ook nog naar een zalmmuseum in Laerdalsoyri. Hier kom je alles te weten over de zalm. We gaan door de 25 kilometer lange tunnel : de Laerdalstunnel. Om de 6 kilometer is er een verlichte "hal".Je mag daar ook stoppen om foto's te maken.

Het stavkirkje in Lom Parking aan de sneeuwweg, weg nr. 55

Een gedenkteken Kees en Ayla in de sneeuw Kees en de zalm Zo'n mooi "plein" in de tunnel

Terug naar hoofdpagina

Pagina 4

Pagina 4

Terug naar hoofdpagina