Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 44

De reis naar Zweden, Finland en Noorwegen in de zomer van 2011

Dit jaar zit het een beetje tegen, wat de reizen betreft. Na Spanje en Ierland gaat ook de start naar Scandinavie niet vlekkeloos. Als we in Denemarken zijn, ziet Kees olie onder de camper en dat is natuurlijk niet goed. We gaan naar een Fiat-garage, maar die kan ons niet helpen: veel medewerkers hebben een lang weekend i.v.m. Hemelvaart. We kunnen een afspraak maken voor 10 dagen later ! Men wil niet eens even kijken wat het probleem zou kunnen zijn ! Jammer, dan maar terug naar Nederland. Daar blijkt het een kleinigheid te zijn en na 2 dagen kunnen we weer op pad.We komen die eerste dag tot in Cloppenburg bij het "Museumdorf". Het museum geeft een kijkje in het dagelijks leven en de volkscultuur op het platteland. De meeste van de 50 gebouwen stammen uit het oude cultuurlandschap tussen de Eems en de Weser. Er zijn statige huizen en boerderijen van adelijke families en ook van welvarende boeren. Maar ook kleine huisjes van ambachtslieden, landarbeiders en dagloners.

Men ziet oude werktuigen en rijke en minder rijke interieurs.Voor we (weer) overvaren naar Denemarken, stoppen we nog in Heiligenhafen. Het is een toeristisch vissersplaatsje met een heel groot camperparkeerterrein. De zee en het centrum zijn op loopafstand.

Het Museumdorf

Heiligenhafen

We rijden zeer snel Denemarken door en gaan door de tunnel en over de brug naar Zweden. De eerste stop is in Smygehamn. Bij een jachthaven. 's Avonds is op het grasveld een hondentrainingsgroep bezig.

Via Ystad komen we bij "Ales Stenar". Het is een indrukwekkend grafmonument in de vorm van een schip, dat waarschijnlijk uit de vroege Vikingtijd stamt. In Kivik vinden we een van de grootste prehistorische

De brug naar Zweden Smygehamn Hondentraining

graven : Kiviksgraven. Het heeft een diameter van 75 meter. Binnen is een stenen kamer met ingekerfde tekeningen op stenen. We stoppen vandaag in Karlshamn.

Ystad Het grafmonument Kiviks graven

We bezoeken Oland, een eiland voor de oostkust van Smaland. Het eiland is tussen de 4 en 16 km. breed en 140 km. lang. Het is het eiland van de burchten en de windmolens. In de buurt van Borgholm is er de ruine van het slot Borgholm. Even voorbij de ruine is het paleis van de koning: Solliden. Verspreid over het eiland en vooral aan de oostkant zie je vele houten windmolens. We rijden het eiland bijna helemaal rond en gaan dan weer de brug over de Kalmarsund. Na deze omzwervingen belanden we op een camping in Visserfjarda, beheerd door Nederlanders.

Stadhuis Karlshamn Windmolens op Oland

We willen ook in Huskvarna het "Fabriksmuseum"bezoeken, maar dat is gesloten i.v.m. Pinksteren. In de buurt zijn huisjes, waarin allerlei ambachten worden uitgevoerd, zoals houtbewerking, boetseren, kaarsenmaken. We rijden door naar Granna: het zuurstokkendorp. De polkagris ( zuurstokken ) worden in grote getalen en op diverse plaatsen in de hoofdstraat gemaakt. We overnachten op het parkeerterrein bij de haven. De volgende dag verder. We komen bij een burcht en kerk in Askersund.

Ook in Vadsena is een burcht te bezoeken. De sluizen in Motala vallen behoorlijk tegen. De lucht betrekt steeds meer . Als we stoppen op een camoing in de buurt van Sifferbo, barst de bui los.

De vakliedenhuisjes Kerkje van Askersund Zuurstokken Camping "Sifferbo"

In Rattvik staat een kerkje , dat gesticht zou zijn door Olav de Heilige in 1030 toen hij onderweg was naar Noorwegen. Naast de kerk staan de kerkstallen. Daarin werden de paarden gestald, die 's winters de sleden met kerkgangers naar de kerk trokken. Dat gebeurt nu nog in de kerstnacht, waarbij de sleden verlicht zijn met fakkels. In de kerk was een concert bezig toen wij er waren. Rattvik is een muziekstad. Het gezegde luidt: als je 2 mensen uit Rattvik ontmoet, spelen drie van hen viool.We komen ook in Nusnas bij de familie Olsson. Daar worden de beroemde Dala-paardjes gemaakt. Je kunt het proces volgen in de werkplaatsen.We rijden door naar Mora en bekijken daar de kerk en het stadje.

De kerk in Rattvik en de kerkstallen Werkplaatsen van de Dalapaardjes

Het eindresultaat De losstaande klokkenstoel en de winkelstraat in Mora We slapen op een camping in Hammerdal

We vervolgen onze weg en komen onderweg een wegopbreking tegen. Behalve dat verkeerslichten het verkeer in goede banen leiden, rijdt er ook een "leidauto" voor. In Stromsund begint de wildernisroute. Die eindigt in Vilhelmina. Bij Stromsund is het gebied met de grootste berenpopulatie. Verder is de natuur prachtig, de meren stil en de watervallen klaterend. We stoppen in Gubbhogen. Daar is een natuurcamping. Er zijn droogtoiletten, een keuken en verschillende barbecueplekken. Ook zijn er 2 huisjes, die je kunt huren om te overnachten. Het is een prachtig plekje !De volgende dag vervolgen we onze tocht door de wildernis ( al stelde ik me de wildernis wel anders voor: (wilder dus !) De weg die door de hoogvlakte gaat, boven de boomgrens, is stiller. Daarboven in Stekenjokk ( op 875m ) stonden een aantal campers met uitzicht op de sneeuw. Onderweg komen we ook bij een herberg, waar vroeger de boeren kwamen met hun handel op weg naar Noorwegen. Via een grindweg komen we in Fatmomakke: een Samisch kerkdorp. Duizenden Samen komen er al eeuwenlang lang op hoogtijdagen en midzomer samen om de kerkdiensten bij te wonen en feest te vieren. We kunnen overnachten aan het rivier.Het eind van de route brengt ons dus in Vilhelmina. Het stadje is niet echt indrukwekkend, maar de camping aan het meer is heel goed !

De "ledebil" De natuurcamping in Gubbhogen

Fatmomakke: een Samenhut. Een bewaarplaats voor voedsel, de wilde dieren In de kerk kunnen er niet bij

Zondag 20 juni vervolgen we onze weg langs de grensrivier Zweden/ Finland. We stoppen bij Lapstaden inArvidsjaur. het is een kerkstadje, waar veel Saami onderkomens zijn te zien. Lappstaden is nooit gebruikt voor permanente bewoning; alleen als overnachtingsplek tijdens kerkelijke festiviteiten. We overnachten op een parking aan de rivier. Vlak voor Kukkolafossen: de vissen springen hier zo hoog uit het water, dat je ze in een net kunt vangen !De andere dag komen we aan in Santa Village in Rovaniemi. Op dit punt loopt de Noordpoolcirkel en hier woont de Kerstman. Er zijn heel veel souvenirwinkels. We kunnen op het parkeerterrein overnachten .We gaan verder in Finland naar het Noorden. Zo komen we in Inari. We gaan binnendoor en dat betekent een overharde weg met kuilen en vanwege de nachtelijke regen zaten die vol modder: de camper zag er niet uit ! In Inari slapen we achter de grootste souvenirwinkel. We kijken hier ook nog even voor cadeautjes voor thuis.

Een jong rendier Lappstaden Nog meer rendieren

In Santa Village Een violiste op een steen De reus van Storuman

Terug naar hoofdpagina

Pagina 2

Pagina 2

Terug naar hoofdpagina