Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 39

Een reis naar Spanje in het vroege voorjaar van 2011

We vertrekken op 12 februari. Ons doel is een reis te maken door Belgie, Frankrijk, Spanje, Marokko, Portugal en via Spanje en Frankrijk weer terug naar huis. Maar het zal allemaal anders uitpakken. Dat is te lezen in het vervolg van dit verslag.Het eerste wat al tegenzit, is dat de foto's van de eerste geheugenkaart er niet zijn: het ding bleek bij thuiskomst kapot.Het eerste reisdoel is Charleville-Mezieres in Noord-Frankrijk. We komen er via Charleroi. De tocht door die stad is een beproeving: over de hele lengte van de doorgaande weg is de boel opgebroken.De camperplek in Charleville is gemakkelijk te vinden, die is bij een kleine camping en in de buurt van een zwembad. Over de voetgangersbrug bereik direct het centrum.Onderweg naar Auxerre komen we langs verschillende militaire begraafplaatsen m.b.t. de Eerste Wereldoorlog. We zijn al vroeg op de plaats van bestemming. Het is zondag, dus erg rustig. De stad is uitgestorven. We klimmen naar de kathedraal. Jeanne d'Arc was hier in 1420.Terug in de camper bekijken we waarheen we morgen zullen gaan, het wordt Massiac.Het is die maandag nogal regenachtig. We bereiken de camperplek in Massiac , die is op het plein voor het station. Een supermarkt van de Spar is vlakbij. Het is een aardig klein stadje. Er komt regelmatig een trein.De volgende dag trekken we verder naar het zuiden van Frankrijk. Onderweg bezoeken we het Middeleeuwse stadje la Couvertoirade. Het is nog vroeg in het seizoen, het is er stil. Je kunt hier op het parkeerterrein ook overnachten. We doen het niet, we zijn alleen. Ook in Lodeve en Pezenas zijn geschikte camperplekken, maar ook hier staan we alleen. Zo komen we in Gruissan bij de jachthaven. Het zou hier gratis moeten zijn tot 1 maart, maar niets is minder waar, de slagboom is dicht en je moet betalen bij het kantoortje. In de buurt is eigenlijk niet veel te beleven, dat komt waarschijnlijk ook omdat het nog zo vroeg in het seizoen is.'s Woensdag komen we terecht op een grote camping in Spanje: in Vilanova i el Getui. Het is moeilijk een plek te vinden waar de tv het doet, er zijn veel bomen.

We zijn nogal moe van de lange reis. ( 370 km.) We slapen vroeg en zijn de volgende dag dan ook bijtijds wakker.Onderweg kijken we in St. Carles de la Rapita. De camperplek daar bestaat niet meer, er is een maxilame doorrijhoogte van 2.30 m. We gaan verder en komen in Benicarno ( Platja de Peniscola ). Het is een groot geasfalteerd terrein achter hekken. Er zijn 18 stroomaansluitingen. Er is er nog een over voor ons.Na de boterham gaan we naar het strand, dat is niet ver. Ayla kan weer even rennen. De andere dag kijken nog even in Peniscola. Daar staat 1 camper bij de haven. Kees doet navraag en je mag daar niet meer overnachten. We gaan via Valencia en de kustweg ( CV 500 ) naar Oliva. Daar is een officiele camperplek. De kosten zijn 12 euro. Je staat hutje aan mutje en achter een hoge muur. We gaan weg, naar een Acsi-camping in de buurt. Deze kost 13 euro. Is vlakbij het strand, heeft een restaurant en terras. De mensen zijn erg vriendelijk. Hier blijven we.Zaterdag gaan we verder. het doel is la Marina. Op weg daarheen gaan we op bezoek bij buren van ons uit ons dorp. Zij overwinteren in Benidorm. Heel gezellig ! We kijken ook nog in Sta Pola, daar hebben we eerder gestaan. Maar de camperplek is verleden tijd, het plein is afgezet. In La Marina vinden we heel gemakkelijk de plaats waar de campers staan. Er zijn 2 plekken. Wij kiezen voor degene die het dichtst bij het strand is. Er staan zeker al 10 andere campers. Er is een restaurant aan het strand. We blijven hier eens lekker een paar dagen uitrusten !Zondagmiddag lekker een poosje naar het strand. Maandag gaat Kees op de fiets boodschappen doen in het dorp. Later lopen we samen nog naar het dorp. Het valt mee qua afstand. Op de terugweg zien we een veld met peulen. We kopen een zak peulen, dat wordt smullen !Het slotje van het middelste kastje is kapot. Dat gaan we eerst proberen te repareren. Als we daarmee bezig zijn, stopt er een auto bij de deur van onze camper. Een man stapt uit met een wegenkaart in zijn handen. Heel snel zit hij op de stoel binnen in de camper. Hij wil de weg weten naar Cartagena. Later zegt zijn "maat " dat ze naar Zaragoza moeten. Kees komt er ook bijstaan. Opeens besluit de man weg te gaan. Hij stapt in de auto en vertrekt. In de auto zitten die andere man en ook een vrouw. Een andere camperaar komt vragen of we niets missen. Nou in eerste instantie missen we niets ! Maar later als Kees voorstelt een ijsje te gaan kopen. Portemonnee weg !! Gestolen uit zijn broekzak !! Alles zit erin: id-kaart, rijbewijs, bankpassen, Acsi-kaart en contant geld.We gaan snel de bank bellen en de passen blokkeren. Voor het rijbewijs moeten we naar de Guardia Civil. Die zit in een grotere plaats, zo'n 8 km. van La Marina. Na enig zoeken en navragen vinden we het kantoor. Maar de dienstdoende agent wil ons niet helpen: we moeten een tolk meebrengen. Er hangt een bordje waarop hij steeds wijst: Bring friends or family who speak Spanish and English. Dat ook in Frans Duits en Potugees. We komen hier niet verder. We gaan terug naar de camper en morgen naar onze buurtjes in Benidorm, die kunnen ons vast helpen.

Dinsdag na het ontbijt gaan we naar Benidorm, naar Henk en Riet. Via andere buren waren ze al op de hoogte gebracht van het gebeurde. Ze stonden op ons te wachten. Na een kopje koffie gaan Henk en Kees eerst naar het kantoor van de ANWB. Daar spreekt men Nederlands. Een medewerkster maakt een brief in het Spaans voor de Guardia Civil. Daarmee gaan ze naar het kantoor. Daar is ook een tolk aanwezig. Het kost een hoop tijd, maar uiteindelijk komen ze terug bij het flatgebouw met een procesverbaal,waarin alle gegevens zijn verwerkt. We kunnen verder, als we worden aangehouden, zou het heel bijzonder zijn als Kees voor het ontbreken van zijn rijbewijs een bekeuring zou krijgen. Maar het procesverbaal is alleen geldig in Spanje, we besluiten dan maar niet naar Portugal en Marokko te gaan, omdat je daar weer naar de politie zou moeten gaan.We bedanken onze buurtjes en gaan terug naar La Marina. En wat denk je dat er gebeurt ? Even buiten de stad worden we aangehouden: te hard gereden, 15 km. te hard: 50 euro ! Dat kan er ook nog wel bij ! De dienstdoende agent was wel heel vriendelijk, hij sprak Engels en sprak zijn spijt uit voor wat zijn landgenoten ons hadden aangedaan !Na al deze consternatie gaan we de volgende dag weer verder. We komen toevallig in La Mata. Er is markt. Vlak daarbij staan campers op een parking. Jammergenoeg staat het helemaal vol. We gaan naar een ACSI-camping: El Portus. Het is een naturistencamping. ook hier werkt het procesverbaal goed. Ondanks het feit dat we geen ACSI-kaart meer hebben ,kunnen we toch voor de gereduceerde prijs terecht. Het is lekker weer, dus we kunnen lekker van het zonnetje genieten. 's Avonds wordt het wel kil. Ook de andere dag is het winderig en fris. Uit de wind in de zon is het wel lekker toeven. Om 9 uur 's ochtends gaat de receptie open. We rekenen af en gaan weer op weg. We komen vandaag in San Juan de los Terreros. Het is een zanderig terrein, tussen bomen en vlak bij het strand. Er staan flink wat campers en het merendeel behoort aan Nederlanders toe. Het is een prima plekje. Zaterdags gaat Kees op de fiets een paar boodschappen halen. Ik ruim de camper op. Na de lunch gaan we met z'n 3-en een stuk lopen over de boulevard. Die is heel gezellig. Nog niet alle cafeetjes zijn open, maar men is bezig de boel in orde te maken.Terug bij de camper kunnen we nog gezellig een paar uurtjes buiten zitten.Vanwege een wegopbreking moeten we de andere dag eerst een stuk over de A 332. Daarna verder langs de kust, een mooie rit. In Aqua Amarga is het verboden voor campers. Om weer bij de kust te komen, moeten we wel eerst weer een stuk over de A7. Dan weer langs de kust. Daar tussen de plastic kassen is veel armoede te zien. We komen in La Isleta. Als je het dorp binnenrijdt zie je meteen de campers staan. Er staan ook busjes met jongelui, die in het weekend hier zijn om te surfen. En dat kan goed, want het waait behoorlijk.We gaan naar het kleine dorp. Er is een uitkijkpunt, waarvandaan je aan de overkant 2 vulkanen ziet.We kopen een pak melk bij de plaatselijke super.Maandag rijden we verder. We komen op de camperplek in Calahonda. Het is een "gedoog"plek. We staan op een parkeerterrein bij de kerk en met uitzicht op zee. Calahonda is een middelgrote plaats. Er zijn 2 supermarkten, een souvenir/cadeaushop, restaurants en krantenwinkels. Het is een gezellige plaats. We blijven hier misschien wel 2 nachten. Maar dat gaat niet door, want als we de volgende willen gaan ontbijten, lomt de politie. Voor het eerst in al die jaren worden we weggestuurd. De politie is heel vriendelijk hoor, we krijgen allemaal de tijd om rustig in te pakken en te vertrekken. Dus ontbijten we onderweg in Salobrena. Daar staan veel campers op een braakliggend terrein, vlak bij een piepklein dorpje. Na het ontbijt gaan we verder.We stoppen in Nerja op een groot parkeerterrein. Je kunt daar overnachten. We lopen naar het ommuurde stadje. Het ontstaan van de historische oude stad gaat terug tot 1487. Het is erg toeristisch en druk. We gaan naar " Balcon d' Europ ". Dat is een vesting die dateert uit de 9e eeuw. Heel interessant, maar het is gewoon een groot plein met uitzicht op zee. het valt ons een beetje tegen.We vervolgen onze weg langs de kust. In Torre del Mar is een camperplek bij 2 campings. Het is best een goede plek. De stad blijkt ook op loopafstand. Maar de zee zie je niet ( een muur ) en je mag geen stoelen, tafels en luifels uitzetten. We besluiten naar Fuengirola te gaan. Eerst over de A7 en E 15 en na Malaga langs de kust. Het is een aaneengebouwde Costa. Allemaal flats, appartementen en hotels. In Fuengirola is er eerst geen plaats, maar na de lunch kunnen we toch tussen 2 personenwagens indraaien. We gaan een eindje lopen over de boulevard en drinken een paar biertjes en eten een hamburger bij "het Kasteeltje ", een Nederlands Cafe.De andere dag gaan we na het ontbijt op zoek naar een internetcafe. Na enig navragen vinden we er een. Er heeft niemand gemaild, dus we zijn gauw klaar. Later op de dag gaan we nog even met Ayla de boulevard op en neer. Ze heeft weer de nodige belangstelling: van Engelsen, die haar een worsthondje noemen.Het is vandaag best fris, er waait een koude wind. Kees brengt nog een bezoek aan het "Castillo Sohail ". Het is eigenlijk meer een oude vesting, rondom ommuurd.Omdat we niet naar Portugal kunnen, besluiten we de weg terug te nemen langs de zuidkust. Zo komen we weer in Salobrena, of eigenlijk La Galeta Guardia. We waren hier ook op de heenreis. We horen dat er een bakker en een groenteboer komen. Het strand is vlakbij. En er is ook een supermarktje.We blijven. De volgende morgen wachten we tevergeefs op de bakker. Die komt pas om 10.30 uur. Gelukkig hadden we nog een restje brood. Het is vandaag niet alleeen fris , het begint ook behoorlijk te regenen. We volgen het voorbeeld van andere camperaars en verhuizen naar de rand van het veld. Een slimme zet, Het middenterrein verandert in een groot "meer ". Later wordt het gelukkig weer droog en komt een klein zonnetje tevoorschijn .

Eeen bijzondere voorruit Pootjebaden !!!

U ziet vanaf nu hebben we foto's !We gaan vandaag niet ver. Terug naar Calahonda. Als we niet worden weggestuurd, blijven we hier het weekend. Er staan al meer campers, dus vandaag zijn we "veilig ". Eerst maar boodschappen doen bij de supermercado. Er is ook een kleine markt in het dorp op zaterdag. We kopen lekkere aardbeien. Het is behoorlijk winderig. De zee ziet er schitterend uit.We slapen heerlijk met het geruis van de branding voor de deur ! Op zondag is de wind wat minder. Het zonnetje schijnt , we kunnen zelfs een poosje op het

strand zitten: in de zon, uit de wind. We maken ook een wandeling door het dorp. Even erbuiten zijn de plastic kassen. Heel vaak is het plastic gescheurd en hangt er in flarden bij. Plastic dat wegwaait wordt ook niet opgeruimd, dat zorgt af en toe voor een vreselijke rommel.

De stormachtige zee De camperplek met uitzicht op zee Dit zijn kassen

Geiten in de kas Een laatste blik op Calahonda

Maandag gaan we verder. We houden zoveel mogelijk de kust aan. Het wordt een mooi ritje. Zo komen we aan in Almerimar. Er zijn 2 mogelijklheden om te overnachten. Aan de ene kant van de jachthaven is een plek achter een muur. Aan de andere kant een open terrein. Bij beide moet je je melden bij de havenmeester. Wij kiezen voor het open terrein. We betalen 7,75 euro. Er is hier geen elektra, wel water.

Tegen een borg van 10 euro, kun je ook de sleutel krijgen voor de douches. Het centrum met terrasjes en een supermarkt is vlakbij de haven. We maken een wandeling. Er zijn veel flats en appartementen gebouwd, maar er staat veel leeg. Eigenlijk het merendeel. Onder de appartementen winkels: te koop, te huur of nooit afgebouwd.

Een straat met verlaten flat De jachthaven Almerimar vanaf de bergwegen lege winkels

Als we de volgende dag verder rijden, komen we door een nog groter kassengebied. Je ziet af en toe de horizon bijna niet. Zo komen we in Roquetas de Mar ( urbanisation) De camperplek is aan zee en aan een lange boulevard, waar praktisch niets te doen is. Maar in een straat achter de boulevard is het anders. Daar zijn restaurants, supermarkten, cafe's en hotels. Het is nog stil, maar het ziet er gezellig uit.Het waait vandaag weer heel hard.

Storm aan de kust

Terug naar hoofdpagina

Terug naar hoofdpagina

Pagina 2