Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 30

Sainte-Mere-Eglise is bekend door de landing van een deel van de 15.000 parachutisten om 1 uur 's nachts op de 6e juni. De luchtlanding wordt bij lange na niet precies uitgevoerd. Slechts 6.000 soldaten zijn klaar voor de strijd. Velen verdwalen, sommigen komen ver uit de buurt terecht, anderen verdrinken, verstrikt geraakt in hun parachute. De overlevenden verzamelen zich met gebruik van een klein metalen speeltje, dat het geluid van een sprinkhaan nabootst. Voor sommige soldaten pakt dat verkeerd uit, omdat het geluid veel lijkt op dat van een Duits Mauser geweer, zij vinden de dood. De parachutisten die in Sainte-Mere-Eglise landen , slagen erin zich van de stad meester te maken. De Amerikaanse vlag wappert die nacht over de stad. Ze halen nun makker John Steele los van de kerktoren, daar was hij blijven haken met zijn parachute en gewond door Duits geweervuur. Een pop aan de toren herinnert daaraan. Binnenin de kerk beelden gebrandschilderde ramen de aankomst van de paratroepers uit. Ter nagedachtenis aan de acties van de luchtlandingstroepen is een museum ingericht. In een naburig gebouw is het Airborne musem gevestigd. Onderweg zie je palen, die symbolisch de weg afbakenen die het Amerikaans leger aflegde in zijn opmars naar de bevrijding van Europa, ze leiden tot aan Bastenaken in Belgie. Paal 00 staat bij het gemeentehuis van Sainte-Mere-Eglise.

Een oude Mercedes Een zweefvliegtuig "Klaar om te springen" Een neergestort vliegtuig

Kees in de cockpit De pop aan de kerktoren Een gebrandschilderd raam

Een andere bezienswaardigheid, die we bezoeken, is Mont-Saint-Michel. De geschiedenis zou teruggaan tot het jaar 708, toen de bisschop van Avranches op de Mont-Tombe een heiligdom liet bouwen ter ere van de aartsengel Michael. Het zal uitgroeien tot een groot bedevaartsoord. In de 10e eeuw vestigen zich de Benedictijnen in de abdij en wordt een lager gelegen dorp gebouwd. Mont-Saint-Michel is ook een militaire vesting, die tijdens de 100 jarige oorlog onneembaar blijkt te zijn. Na de ontbinding van de religieuze gemeenschap tijdens de Franse revolutie wordt de abdij tot 1863 als gevangenis gebruikt. De abdij werd in 1874 tot historisch monument verklaard en grondig gerestaureerd. Sinds die tijd wordt de plaats steeds gerenoveerd en kan men een prachtige abdij ontdekken, die in de Middeleeuwen als het hemelse Jeruzalem op aarde, een afspiegeling van het paradijs, werd beschouwd.

De abdij Drukte in het dorp Uitzicht Het parkeerterrein

De abdijkerk De kruisgang Een enorm rad, geinstalleerd Saint Michel om het voedsel van de gevangenen naar boven te brengen

Op het grote parkeerterrein is een gedeelte gereserveerd voor campers, daar mag je ook overnachten. Helaas is dat deze keer onmogelijk omdat het terrein bij vloed onder water komt te staan. We betalen 10 euro om te parkeren, maar moeten na ons bezoek aan de abdij toch op zoek naar een andere slaapplaats. Die vinden we in Le Vivier sur Mer. Het is een klein dorp, dat leeft van de visvangst, met name schaaldieren. Er komen tractors uit zee met bootjes erachter en amfibievaartuigen. Ze brengen mossels, kokkels en oesters aan land.

Een oesterboot op een tractor en een amfibievaartuig De camperplek Een mooie zonsondergang

We rijden verder langs de noordkust van Bretagne. Het is daar prachtig: grillige rotsen, woeste golfslag. In St. Malo slaan de golven over de muur van de boulevard. Zelfs de stadsbus gaat links rijden. De camperplek hier is ver van de stad, we gaan verder. We komen nog in een goede plek in Erguy. Het is prachtig zonnig weer en we zijn behoorlijk in de buurt van een naturistenccamping waar we vaker komen: Koad Ar'roch. We besluiten daarheen te gaan en een paar dagen te rusten. Het is een prachtig domein van 150 ha groot. Er is een chateau, waar een langdurige restauratie gaande is. De familie die het in eigendom heeft, moet daar zelf voor zorgen, dus het zal tijd nodig hebben. We staan op ons gebruikelijke plekje, bij de Bergerie: een cafeetje annex restaurant. Het domein wordt bezocht door heel veel Nederlanders. Jammergenoeg is het weer hier wel minder dan in het Noorden. 's Nachts heeft het geregend en nu is het bewolkt en het waait flink. Dat geeft de kans om eens lekker de camper op te ruimen en een beetje schoon te maken. We eten vanavond in de Bergerie: moules/frites. Er zijn nog 3 tafels bezet met mensen uit Nederland, gezellig gekletst. Omdat het weekend eraan komt, gaat Kees zaterdag op de fiets naar Mauron om wat boodschappen te doen. Het weer geeft afwisselend zon en wolken. We eten weer in de Bergerie: agneau. We zitten nu met 6 mensen aan een tafel, erg gezellig. En lekker gegeten.

Bretagne's ruige kust Toegang tot het domein Zomaar een bospad De vijver

Het chateau De familie helpt in de keuken We wachten op moules/frites Het gezelschap

Heerlijk uitgerust vervolgen we onze weg, uitgezwaaid door de kasteelvrouwe en mijn tafelheer. We komen vandaag in St.Gilles Croix de Vie. De camperplek bij het stadje is er niet meer. We komen terecht aan de andere kant van de stad. Het is geen ideaal plekje , maar vooruit maar, we hebben vandaag toch een afstand overbrugt van 240 km., het is zondag en erg rustig. 's Maandags verder naar la Rochelle. We zijn hier eerder geweest en hebben toen gestaan bij het Lycee Hoteliers ( de officiele plaats ). Als we een rondje gaan lopen en een biertje drinken op een terrasje, zien we ook campers staan op het parkeerterrein bij de jachthaven. Dat is veel leuker dus we verhuizen. La Rochelle heeft een aardig strand, een boulevard, winkeltjes en een jachthaven.

La Rochelle: strand, boulevard, jachthaven en camperplek.

De afstand, die we de volgende dag afleggen, is niet zo groot, maar het kost meer tijd, omdat we overvaren. We kijken eerst nog in Meschers sur Gironde, maar de camperplek is vol. We rijden naar Royan en schepen in voor de overtocht naar Verdon. In Verdon sur Mer is een goede plaats om te staan. Het is een rustig dorp, maar er is aan het strand een strandtent. het is vandaag nog zonnig en warm. De andere dag is het bewolkt, frisjes en af en toe regent het een beetje. Later op de dag komt een klein zonnetje door. We houden een rustdag. Kees gaat wat fietsen en ik ruim de camper weer eens op, puzzel, lees en borduur. We willen naar Euronat, een naturistencamping op ongeveer 30 km. van hier. Ondanks dat het nog niet het beste weer is ( wisselend bewolkt) besluiten we toch maar te verkassen daarheen. We krijgen een plaats toegewezen, waar de sateliet ook werkt. De camping is gelegen in een groot bos, dus dat is altijd afwachten. 's Middags kijken we naar de Tour de France. Het is geen strandweer. In het midden van de camping is een winkelcentrum met o.a. de Spar, een slager, een tijdschriftenwinkel, een delicatessenzaak, een viswinkel en een paar restaurants. Er is ook de mogelijkheid om te mailen. Dat doe ik, dan weten ze thuis waar we zitten !

De camping Bij de winkels Het strand

We hebben het hier altijd erg naar ons zin. We blijven dan ook 5 nachten. Het weer wordt zoetjesaan beter. In de buurt, in Montalivet les Bains, is elke ochtend markt. We gaan de eerste keer op de fiets. Het is droog, maar een buitje dreigt. Dat gebeurt als we op de markt zijn. Gelukkig kunnen we schuilen in de overdekte groentenhal.Terug op de camping gaan we naar het strand, het is erg winderig, maar de zon schijnt.Op zondag gaan we nog een keer naar de markt. Het is bewolkt en het miezert af en toe. Deze keer gaan we met de camper. Op de terugweg gaan we kijken bij een" moulin a vent", heel anders dan onze molens. Bij de ingang van de camping zijn circuswagens gekomen. Omdat de zon maar weer niet wil doorbreken, blijven we weer op de plaats bij de camper.Op het grote plein op de camping is het die avond nogal druk: er is levende muziek. Wij gaan ook nog even kijken, maar vinden geen plekje om te zitten.Het weer is erg wisselvallig, want 's maandags schijnt weer volop de zon. Dus weer lekker naar het strand. Morgen gaan we verder. We gaan om een uur of 5 naar het terras, zoals elke dag, even een biertje en meestal wel een praatje met andere mensen.

Op de markt in Montalivet les Bains : oesters, kaas en paella. Een hondje in een rugzak

Le moulin a vent

Als we dinsdag wakker worden is het bewolkt weer. We gaan weg. Onderweg kijken we hier en daar of er geschikte camperplekjes zijn of fijne strandjes. In de loop van de dag wordt het weer steeds beter en als we op de plaats van bestemming aankomen, is het zelfs behoorlijk warm.We stoppen in Andernos les Baines. Er is een officiele camperplek. Die staat vol, maar we kunnen de camper nog kwijt onder de bomen en toch ook zo, dat we t.v. ontvangen.

Terug naar hoofdpagina

Terug hoofd pagina

Pagina 3

Pagina 3