Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Hoofd pagina pagina 1 pagina 2 pagina 3  pagina 4 pagina 5 pagina 6 pagina 7  pagina 8  pagina 9 pagina 10 pagina 11 pagina 12 pagina 14 pagina 15 pagina 16 pagina17 pagina 18 pagina 19 pagina 20 pagina 21 pagina 22 pagina23 pagina 24 pagina 25 pagina 26 pagina 27 pagina 28 pagina 29 pagina 30 pagina 31 pagina 32 pagina 33 pagina 34 pagina 35 pagina 36 pagina 37 pagina 38 pagina 39 pagina 40 pagina 41 pagina 42 pagina 43 pagina 44 pagina 45 pagina 46 pagina 47  pagina 48 pagina 49 pagina 50 pagina 51 

pagina 29

Kees, Trui en teckel Ayla maken een zomerreis naar Frankrijk

We besluiten deze zomer weer eens naar Frankrijk te gaan. Natuurlijk zijn we de afgelopen jaren wel door dat land gekomen op weg naar Spanje, Portugal en Marokko. Nu willen we wat dingen bekijken en ook lekker van zon, zee en strand genieten. We bezoeken de landingsstranden in Normandie, le Mont St Michel en de kastelen aan de Loire. We staan weer meest op camperplekken en verblijven op een aantal naturistencampings . We vertrekken op 5 juli en rijden die dag tot de plaats Gravelines in Noord-Frankrijk.De camperplek is aan de jachthaven. Omdat het laag water is, zien we de bootjes alleen als we tot aan de kade lopen. 's Avonds is het water opgekomen en steken de masten boven de kade uit.Het stadje is ommuurd en er zijn twee forten.

Gravelines

Sinds we in Frankrijk zijn , schijnt de zon. We kijken op de weg die we de volgende dag afleggen in Calais. Daar is een prima camperplek, bij de ferry-terminal en niet ver van de stad. We rijden door en stoppen vandaag in Le Touquet Paris Plage. Daar is een grote camperplek vlakbij de zee en ook op ongeveer 10 minuten lopen naar de stad. Daar is een boulevard met restaurants, een zwembad en een groot strand.

De volgende dag op zoek naar allerlei stranden en camperplekken. De stranden zijn moeilijk te vinden en de camperplek bij Berck sur Mer is ver bij alles vandaan. We gaan verder en komen terecht in Quend Plage les Pins . Daar is op een parkeerterrein plaats voor heel veel campers. Ze staan aan de "buitenring "en in het midden parkeren de auto's. Het strand is vlakbij. Er is ook een leuke winkelstraat en een boulevardje. We parkeren de camper en gaan lekker een poosje naar het strand. We besluiten hier nog een nacht te blijven. Donderdag 8 juli gaan we na het ontbijt naar de markt. Die strekt zich uit over een lange straat in het dorp. Heel gezellig. Na de middag wordt het bewolkt.

Le Touquet Paris Plage

Er komt mist opzetten vanuit zee.

We gaan op vrijdag kijken bij de camperplekken in Criel sur Mer en le Treport. Ze zijn allebei niet naar ons zin. De 1e is ver van het dorp, de 2e is bij een camping. In le Treport is er nog een, daar kun je met een lift naar omlaag naar de stad, maar het is ons niet duidelijk waar de lift is en de camperplek is echt van alles en iedereen verlaten. Nee, wij gaan verder. Naar Dieppe. Daar vinden we ook 2 camperplaatsen.

Quend Plage les Pins

De eerste is bij de kliffen, de tweede is bij het strand. We kiezen voor het strand. Eerst staan we midden op de parking, maar later kunnen we een mooi plekje bemachtigen met uitzicht op zee. Er is een lange boulevard met eettentjes , terrasjes en een zwembad. De stad is ook vlakbij. Kees gaat nog even kijken bij de vissers op de pier. Dieppe is ook een ferry-haven voor schepen naar Engeland. Als herinnering aan de oorlog staan op de boulevard diverse herdenkingsmonumenten van landingen van geallieerden. Op 19 augustus 1942 is een mislukte landing uitgevoerd op de kust bij Dieppe.

Dieppe Oorlogsmonument augustus 1942

Als we de volgende dag aankomen op de camperplek in Honfleur, staat die behoorlijk vol. Na lang zoeken vinden we toch nog een plekje. Het is vandaag erg warm, benauwd. Na de lunch gaan we even naar de stad. We lopen langs de haven en door de straatjes. We moeten af en toe een hoge trap opklimmen. Als we 's avonds nog teruggaan, is het gelukkig wat koeler. Op een podium tegenover "het Hotel de Ville "is een dansgezelschap uit Belgie actief. Het zijn heel jonge mensen. We zien een boeiende voorstelling.

We hebben een plekje ! De haven Een vakwerkhuis Pfffffff.

De dansgroep Mooi zien ze eruit ! Het is zoooo warm ! Le Pont de Normandie

De volgende dagen bezoeken we de plaatsen, waar op 6 juni de Geallieerde troepen begonnen aan de opmars om Europa te bevrijden. De eerste plaats is Arromanches les Bains. Toen het stadje op 6 juni om 18.30 uur was bevrijd, werd het uitgekozen, samen met buurgemeente Vierville, om er 2 kunstmatige havens te creeeren. Die waren bedoeld voor de ravitaillering van de troepen.in afwachting van de inname van een grote Franse haven. De havens werden in Engeland geprefabriceerd en met sleepboten naar de plaats van bestemming gebracht. De haven bij Arromanches werd "Port Winston" genoemd ter ere van Winston Churchill, wiens idee het was geweest.Helaas werd de haven van Vierville door zware stormen verwoest, zodat alle bevoorradingsoperaties via Arromanches moesten gaan. In totaal werd in de 100 dagen dat hij in gebruik was 2,5 miljoen manschappen, 500.000 voertuigen en 4 miljoen materieel aangevoerd. De haven had een grotere capaciteit dan Cherbourg of Le Havre. Restanten van de pontons zijn nu nog zichtbaar vanaf de kustlijn. Er zijn 2 musea: 1 in het stadje en 1 bij de parkeerplaats: le cinema circulaire,daar wordt in een cirkelvormige zaal de film : "De prijs van de Vrijheid"vertoond.Op het parkeerterrein is de mogelijkheid te overnachten. Via een trap kom je in het stadje.

Hier is Arromanches Een tank uit de oorlog Legerkopstukken De pontons

Hier staan wij ook bij

Bij dit Mariabeeld (Maria Sterre der Zee) hoort het volgende verhaal: De Duitsers haalden het van zijn sokkel zodat het niet als orientatie punt kon dienen. Na de oorlog werd het teruggezet met het gezicht naar Arromanches, ongetwijfeld om Notre Dame des Flots te danken voor haar bescherming tijdens de landingsoperaties.

De volgende dag gaan we verder. We bezoeken eerst het Amerikaanse kerkhof bij Omaha beach. Het 70 ha metende stuk grond ligt op de klif boven het Omaha strand en is voor altijd toegekend aan de Verenigde Staten. Er liggen 9.386 in Normandie gevallen Amerikaanse soldaten begraven, waarvan 307 onbekende soldaten. De duizenden uit wit Carrare marmer gehouwen grafstenen in de vorm van een kruis of davidsster, staan in lijnrechte rijen en bieden een indrukwekkende aanblik.

Een stille getuige Een klein deel van de begraafplaats Het herdenkingsmonument

We bezoeken ook het memorialmuseum. Dan rijden we door naar Pointe du Hoc. Het is een opmerkelijke plek, zo'n 12 ha groot met een uitloper in zee. De 30 meter hoge krijtrots was krachtig versterkt door de Duitsers, die er een batterij hadden neergezet met zes 155 mm kanonnen opgesteld in een ruime cirkelvorm onder de blote hemel. Hierdoor konden de kanonnen in alle richtingen schieten. Deze versterking zou worden bestormd door het 2e bataljon commando's. Als voorbereiding werden in de nacht van 5 op 6 juni luchtbombardementen uitgevoerd. De commando's zijn speciaal getraind voor het bestormen van de krijtrots. Op 6 juni om 7.10 uur landen 225 commando's verdeeld over 3 compagnies. Maar de Duitsers snijden de touwen door en de mannen komen bloot te staan aan Duits mitrailleurvuur en granaten, 135 van 225 mannen worden tijdens de aanval uitgeschakeld. Achtenveertig uur lang blijft de situatie onbeslist, dan valt de Duitse batterij in handen van de commando's. Tegenwoordig zijn nog steeds de gapende bomkraters en zwaar beschadigde bunkers te zien. Onder het puin liggen de lichamen van Amerikaanse en Duitse soldaten begraven.

Pointe du Hoc Hierin stonden de kanonnen

Voor diegenen die de film : "De langste dag "hebben gezien, weten wat hier is gebeurd. Wij vervolgen onze weg en komen bij de "zilveren engel " aan de rand van het stadje GrandCamp Maisy. Het is een herdenkingsmonument ter ere van de National Guard. Aan het eind van de middag komen we aan in Utah Beach. De Utah sector speelt een belangrijke rol in operatie Overlord. De landing heeft plaats om 6.30 uur, maar wel op 2 km ten zuiden van de geplande plek. In deze sector vallen de minste doden: 200. Omdat de landing goed was voorbereid d.m.v. een luchtbombardement en beschietingen door oorlogsschepen.

Monument voor de National Guard Een tank

Nog een monument Utah Beach nu Een bunker De camperplek

Op het parkeerterrein is de mogelijkheid te overnachten. 's Morgens komt de bakker met lekker vers brood.

Als we de volgende dag verder gaan, kijken we eerst nog bij een aantal batterijen, bunkers die door de Duitsers zijn gebouwd. Er is er een in Crisbec en een in Azeville. We gaan niet kijken in de musea ter plaatse, bunkers hebben we in Nederland ook.We rijden door naar Sainte-Mere-Eglise. Op het parkeerterrein bij het grote plein bij de kerk, kun je parkeren en overnachten. Overdag is het parkeren gratis, voor de nacht betaal je 5 euro.

Terug naar hoofdpagina

Terug hoofd pagina

Pagina 2

Pagina 2